De zeekat dus. Officieel een inktvis, maar met z’n schattige ogen en gekke zwemstijl lijkt hij meer op een vette alien die per ongeluk in de oceaan is beland. Wonderbaarlijk beest wel, want hij kan van kleur veranderen. En hij heeft dus inkt.
Doorgaans gebruikt de zeekat z’n inkt om een zwarte wolk in zee te creëren en zo te ontkomen aan eventuele aanvallers. Maar… als je zo’n ding uit zee hengelt, zoals een paar vissers dat voor de kust van het Australische Perth deden, dan kan zo’n “cuttlefish” ook best even laten zien wat hij qua inkt in huis heeft. En als dit verdedigingsmechanisme afgaat terwijl de zeekat in de boot ligt, dan heb je er direct een klusje bij. Inkt opruimen, heel veel inkt. En alvast één zekerheid: dat gaat niet allemaal opgeruimd worden. Deze zeekat zal z’n spoor hoe dan ook nalaten.
Voor de Aussie vrienden: olijfolie, knoflook, paprikapoeder, citroenrasp, citroensap, chilivlokken, zout en peper in een kom. Zeekat daar een half uurtje in laten marineren, 2 à 3 minuten per kant op directe hitte van een BBQ, paar ijskoude Swan Draught-blikken en alles is in no time vergeten en vergeven.
Plaats reactie
0 reacties
Laad meer reacties Bekijk alle reacties